Onderweg was ik. Onderweg naar één van de meest favoriete plekken van mijn leven. Vanaf jongs af aan heb ik van de bibliotheek gehouden. De rijen boeken met de kennis en werelden die daarin verborgen lagen. Voor iedereen beschikbaar en toegankelijk. De geur van vrijheid die van de bladzijden afsijpelt, de treffende kleuren van de kaften, het magische pasje waarmee ik er een paar mocht meenemen en ze later op mijn bed kon uitstallen als een schat die ik veroverd had. Ik ging nu naar een nieuwe bieb, maar met dezelfde warme gevoelens. Ik liep door de lege straten van Observatory. Mensen lopen niet, maar rijden liever in hun benauwende hokjes. Gek hoe een auto vaak een gevoel van vrijheid, mobiliteit en veiligheid geeft, maar tegelijkertijd haast en afgeslotenheid van de wereld creëert. Daar op de lege straat, vlakbij de bieb, zat de man die mij leerde zorgzaam te zijn. Als een boek, als een nieuwe wereld die voor mij openging, heb ik door hem begrepen hoe dat te zijn en het nut ervan. "Môre poppie, how are you?" vroeg hij mij toen ik nog onwetend langs liep. Al bijna automatisch antwoordde ik "I'm good, and yourself?" Hoewel ik soms in de stemming ben om door te lopen en niet het volledige antwoord af te wachten, besloot ik om de één of andere reden op deze prachtige dag te luisteren naar de reactie van deze meneer. Toen vertelde hij me dat hij zich in eerste instantie verschrikkelijk voelde. Hij vond zichzelf niet om aan te zien. Hij stonk en had wekenlang niet gedoucht. Het werd al maar kouder en kouder om 's nachts op straat te slapen. Helaas was hij niet in staat om zichzelf naar de opvang te verplaatsen, omdat hij een slecht been had. Ik luisterde aandachtig en probeerde hem op te vrolijken met zinloze opmerkingen als dat hij helemaal niet zo erg stonk en er echt niet zo onverzorgd uitzag. Toen als een onverwachte wending van een plot, klaarde zijn gezicht volledig op. Hij was 's ochtends naar de dokter geweest en hij zou binnenkort een operatie krijgen. Bovendien kreeg hij vanaf morgen hulp van een social worker. Zij zou werk voor hem gaan zoeken en hem helpen om zijn leven weer op de rails te krijgen. "Ik ben er klaar mee. Ik ben vijftig jaar en kijk mij nou. Ik wil deelnemen aan en iets doen met dit leven." Toen vroeg hij mijn naam. Susan, antwoordde ik. "O God, I can't believe it, that's my mother's name." Toen hebben we elkaar nog hoopvol moed ingesproken om vol te houden en dingen voor elkaar te krijgen. Na die dag heb ik hem nooit meer op de lege straat bij de bibliotheek zien zitten. Ik weet dat er iemand voor hem heeft gezorgd en dat hij voor mij gezorgd in de zin dat hij me heeft laten zien hoe mensen effectief iets voor elkaar kunnen beteken. Hij heeft me geleerd af en toe uit de bibliotheek en boeken te stappen, omdat er zoveel te leren, ervaren en te zorgen is in de echte wereld met de mensen om me heen.
wat een mooie verhaaltjes susan! ik zie helemaal voor me, hoe je daar bezig bent met alle mensen om je heen, prachtig! zo zie je maar, met taal kun je nog steeds heel creatief zijn :)
BeantwoordenVerwijderenLieve Ronald, dank voor je reactie! Ik ben blij dat je ze leuk vindt. Het was een soort van experiment maar ik denk wel dat het gelukt is:) Ik ben nog steeds in volle afwachting van je brief maar ik begin met de dag minder hoop te hebben. Op de één of andere manier ontvang ik altijd post als het net een dagje regent. Ligt er weer een kleddernatte envelop in de tuin ;) Dus ik hoop dat het één dezer dagen zo hard gaat regen dat de post met bakken uit de lucht valt, en anders is het een verloren zaak. Zo stom en jammer, ik had graag gelezen wat je allemaal in de tussentijd heb beleeft. Ondertussen zal ik beginnen aan een nieuwe brief. Gaat alles goed? Liefs, Susan
BeantwoordenVerwijderenNou lieve Susan, dan ben ik bang dat een envelop met harde bolletjes erin toch echt een slecht idee was haha, laat die hoop maar varen! Ik ben dit paasweekend heerlijk in Slowakije (ik heb net een uur hout staan hakken in de zon met uitzicht op de bergen, ik ben zo euforisch als een klein kind!!) Morgen ga ik ook een nieuwe brief schrijven dan, want er is weer een hoop gebeurd de afgelopen tijd, dus bereid je dan maar vast voor op een lange brief! Ik kijk al vooruit naar een nieuwe brief van jou! Haha dan wordt het wel een kriskras potje beantwoorden als we tegelijk een brief krijgen, maar dat is alleen maar leuk :) Ronald
BeantwoordenVerwijderen